słodkie pogawędki

  

To już ostanie tegoroczne borówki, które pięknie i obficie obrodziły. Większość z nich zostało zjedzone „prosto z krzaka”, bo takie najsmaczniejsze, choć dżem, czy babeczki tez znalazły swoich wielbicieli. Lecz tym razem tak na zakończenie postanowiłam zrobić coś dla ochłody w upalną niedzielę i tak niewiele myśląc i po przeglądnięciu zawartości lodówki padło na borówkowy sernik na zimno.

Spód:

Jako spodu użyłam biszkoptów, które były dość mocno zeschnięte. Namoczyłam je w:

Sok z jednej dość dużej cytryny

1szk. przegotowanej wody

1 czubata łyżka cukru

Składniki połączyć ze sobą, biszkopty moczyć przez chwilę, następnie układać jeden obok drugiego( można do tego użyć tortownicy, ja używam tzw. opaski do tortów).

1 kg sera białego (ja użyłam wiaderkowego firmy Wieluń, który jest bardzo gęsty)

1 kubek jogurtu naturalnego (400 g)

Te dwa składniki połączyć ze sobą

Warstwa borówkowa:

Ok. 300 g borówek

2 łyżki cukru

4 łyżeczki żelatyny rozpuszczonej w 1ml wody (ja używam żelatyny firmy oteker)

Borówki należy podsmażyć w raz z cukrem(tj. na dżem)wystudzić i zmiksować.

Do borówek dodajemy ok. 1/3 masy serowej, żelatynę całość łączymy za pomocą miksera. Masę wylewamy na przygotowany spód i wstawiamy do lodówki. Masa musi nam dobrze zastygnąć, tzn. zrobić się twarda.

Biała masa:

2/3 masy serowej

2łyżki cukru pudru

2 łyżeczki żelatyny rozpuszczonej w 50 ml wody

Ser mieszamy cukrem pudrem i żelatyną za pomocą miksera, gotową masę wykładamy na masę borówkową wkładamy do lodówki do całkowitego zastygnięcia.

Uwaga:

Jako spodu możemy użyć gotowego biszkoptu lub spodu z ciastek.

Ilość żelatyny może odbiegać od tej podanej w przepisie, zależy to od gęstości masy serowej. Tutaj moja rada:, jeżeli nie jesteśmy pewni czy masa będzie dostatecznie twarda. Należy włożyć zwykły deserowy talerzyk od zamrażarki/ zamrażalnika na minimum 30 minut, i na tak wychłodzony talerzyk włożyć ok. 1 łyżki gotowej masy, która zacznie nam dość szybko zastygać. W taki sposób możemy ekspresowo określić czy dodaliśmy wystarczającą ilość żelatyny i odpowiednio szybko zadziałać.

Ilość cukru możemy dowolnie zmieniać wg swoich upodobań, z ej podanej ciasto nie należy do słodkich.

Wierzch posypałam wiórkami kokosowymi. 

Mocno czekoladowe ciastka, szybkie do wykonania a jeszcze szybsze do zjedzenia, o czym się przekonałam, gdy chciałam zrobić zdjęcie a w puszcze zobaczyłam dno z kilkoma przedstawicielami. Ciastka po upieczeniu miały zostać udekorowane białą czekoladą, dekorować nie miałam już, co a czekolada zostanie zużyta do kolejnego wypieku...

125 g masła

150 g cukru pudru, (jeżeli będziemy dodawać gorzką czekoladę to ilość cukru jest odpowiednia w przypadku mlecznej czekolady dodałabym znaczniej mniej, chyba, że ktoś lubi bardzo słodkie wypieki)

1 jajo

Cukier waniliowy (pominęłam)

50 g ciemnego kakao

175 g maki ( ja dałam 200 g, moja masa wydawała mi się dość rzadka)

½ łyżeczki proszku do pieczenia

200 g utartej czekolady gorzkiej lub mlecznej (ja dałam samej gorzkiej a utarłam na tradycyjnej tarce do jarzyn o grubych oczkach)

Masło utrzeć z cukrem i waniliowym na gładką masę, dodać jajo, mąkę proszek do pieczenia i kakao wyrobić masę. Na końcu dodać utartą czekoladę. Ciasto formować w małe kulki układać w odstępach na blasze( u mnie ok. 3 cm gdyż ciasto było dość luźne) piec 12 minut w 180*C.

Przepis pochodzi z tej strony podałam go w oryginale( na tyle jak udało mi się przetłumaczyć). W nawiasach podałam moje zmiany i sugestie.   

W tym roku na pobliskich polach zakwitła pięknie pachnąca facelia. Widok jest tak przepiękny, że grzechem by było nie uwiecznić tego nie codziennego widoku. Co prawda zdjęcia nie są w stanie oddać tego piękna a co najważniejsze cudownego zapachu, ale wystarczy uruchomić swoja wyobraźnie, aby poczuć delikatność tej rośliny. 

Spacerując nad polami można usłyszeć niebywały szum, nie nie był to szum drzew, który wiatr świstał między liśćmi, lecz szum pracowitych pszczół, gdyż facelia ma jeszcze jedną ogromną zaletę, jest to roślina miododajna. A pod smukłymi brzozami można z dala zauważyć dachy uli. I tak marząc po cichutku... mając nadzieję... że uda mi się zakupić faceliowy miód...  

  

500 g zielonych szparagów

1 płaska łyżeczka masła

½ łyżeczki soli

½ łyżeczki cukru

250g ryżu

2 łyżki oleju lub oliwy

2 szalotki lub zwykła cebula

50 ml białego wina

750 ml wywaru warzywnego lub delikatnego drobiowego

Sól, pieprz

Szparagi  myjemy, zdrewniałe części odcinamy. Zagotowujemy wodę z masłem, solą i cukrem, dodajemy szparagi gotujemyna małym ogniu ok. 10 min (mają pozostać lekko twardawe). Po ugotowaniu i ostudzeniu kroimy w mniejsze kawałki.

Szalotki obieramy kroimy w drobna kostkę. Ryż, cebulę podsmażamy „na szkląco” cały czas mieszając, aby cebula nie zbrązowiała. Do podsmażonego ryżu wlewamy wino i gotujemy do czasu, aż się „wygotuje”, (ale pozostanie nam smak)następnie dolewamy wywar porcjami( podzielić) na 5-6 razy i gotujemy na małym ogniu, co pewien czas mieszając, aby całość się nie przypaliła. Pod koniec gotowania dodajemy szparagi. Danie serwujemy na ciepło, przed podaniem można posypać serem typu parmezan.   

  

Ciasto:

500g mąki

250 ml mleka (ciepłego)

20 g drożdży (ja używam świeżych)

70 g masła lub margaryny (roztopiony)

2 jaja (jedno jajo pozostawiamy do posmarowania gotowych bułek przed pieczeniem)

1 płaska łyżeczka cukru

1 łyżeczka soli

Do ok. 50 ml mleka dodajemy łyżkę mąki, cukier i drożdże składniki łączymy ze sobą i zostawiam do wyrośnięcia. Następnie do wyrośniętego zaczynu dodajemy resztę składników i zarabiamy ciasto, pozostawiamy do wyrośnięcia na ok. 30 minut.

Nadzienie:

300 g pomidorów obranych ze skórki, pozbawianych nasion i pokrojonych w małą kostkę

200 g sera feta pokrojony w drobna kostkę

Bazylia lub pesto (ja dałam 1 czubatą łyżeczkę pesto i 1 czubatą łyżkę posiekanej bazylii)

Sól, pieprz

2 łyżki oliwy lub oleju

Wszystkie składniki mieszamy ze sobą doprawiamy do smaku pieprzem i solą( soli nie za dużo, gdyż ser jest dość słonawy)

Wyrośnięte ciasto wykładamy na stolnicę posypaną mąką, wałkujemy na ok.7 mm grubości wykrawamy czymś okrągłym( ja mam pudełko o ok. 9cm średnicy i wyszło mi 12 sztuk). Na tak wycięte ciasto nakładamy farszu i sklejamy boki (tj. pierogi) układamy na blasze w ok. 4 cm odstępach . Gotowe pozostawiamy na ok. 20 min do wyrośnięcia, po czym smarujemy roztrzepanym jajem. Pieczemy ok. 30 min w 180*C, najlepiej smakują jeszcze ciepłe.

150 g mielonych migdałów

150 g mąki

1 łyżeczka proszku do pieczenia (z lekkim czubkiem)

150 g suszonych moreli (pokrojonych w drobną kostkę)

100 g cukru

1 łyżeczka cukru waniliowego

2 jaja

70 g masła

70 g margaryny

Masło, margarynę i cukier ubić na krem dodając kolejno jajka. Mąkę i proszek do pieczenia przesiać przez sito. Do masy kremowej wsypać suche składniki, całość połączyć ze sobą w jednolitą masę(najlepiej wykonuje się to za pomocą miksera). Gotowe ciasto wykładamy na blaszkę (wyłożoną papierem do pieczenia) łyżeczką, zostawiając odstępy ok. 2 centymetrowe po między kolejnymi ciastkami, gdyż podczas pieczenia ciastka trochę się „rozlewają”. Pieczemy ok. 11- 13 minut w 180 *C.  

Wśród wielkanocnych słodkich wypieków nie może zabraknąć baby wielkanocnej, która jest jednym z tradycyjnych wypieków tegoż święta. A dziś prezentuje kolejną moją propozycję- babka GoGo, na która przepis znalazłam w książce „Przepisy Czytelników- Lato”. Przepis podaję wg oryginału a w nawiasach są moje zmiany.

6 jaj

Cukru tyle ile waży 6 jaj

Mąki tyle ile ważą 4 jaja

Masła tyle ile ważą 2 jaja

Cukier waniliowy

1 łyżeczka proszku do pieczenia(czubata)

1 łyżka kakao + 2 łyżki mleka (mój dodatek)

Oddzielić białka od żółtek. Białka ubić na sztywna pianę, dodać cukier i cukier waniliowy i dalej ubijać. Gdy cukier prawie się rozpuści dodać żółtka i jeszcze ubijać przez ok. minutę, Mąkę przesiać z proszkiem do pieczenia, dodawać po 2 łyżki do ubitych jaj i mieszać( należy to robić dość delikatnie, aby jaja nam nie opadły), na końcu dodajemy roztopione masło. Gotowe ciasto przelewamy do wysmarowanej masłem i wysypanej bułka tartą formy. Pieczemy około 45 min w 180C*.

Mój dodatek: do formy przelałam ¾ ciasta, do ¼ dodałam kakao i 2 łyżki mleka. Kakaowe ciasto wylałam na wierzch i za pomocą widelca przemieszałam ciasto.

Dziś zapraszam Was na babkę drożdżową, która ma okazję zagościć na wielkanocnym stole, a święta zbliżają się wielkimi krokami. Babka dzięki zaparzanej mące utrzymuje dłużej swoją świeżość, a dodatek skórki pomarańczowej nadaje jej wspaniały aromat. Przepis podaję wg autora a w nawiasach są moje zmiany.    

½ kg mąki

4 żółtka

Jajo

1 szk. mleka

7 ½ dag drożdży ( ja dałam 5 dag)

7 ½ dag masła (ja dałam 10 dag)

15 dag cukru (ja dałam 10 dag)

10 dag rodzynek ( ja dałam 15 dag)

Cukier waniliowy

Skórka z cytryny

10 dag kandyzowanej skórki pomarańczowej( mój dodatek)

Zagotować ¾ szk. mleka i wrzącym zalać szklankę mąki. Drożdże rozgnieść i rozpuścić w pozostałym ciepłym mleku, odstawić do wyrośnięcia. Wyrośnięte drożdże dodać do zaparzonego i wystudzonego ciasta, po czym wyrabiać, dosypując ok. jednej szk. mąki. Przykryć ściereczką i odstawić ciasto na ok. 30 minut do wyrośnięcia. Żółtka, jajo, cukier i waniliowy ubić na jednolita masę. Masło roztopić dodać do ciasta następnie ubite żółtka i bakalie całość wyrabiać na jednolita masę do czasu, kiedy będzie odstawać od ręki ( ja ciasto wyrabiałam w maszynie do wypieku chleba używając programu do wyrabiania makaronu - sprawdziło się idealnie). Wyrobione ciasto pozostawić do wyrośnięcia a samo ciasto ma dość luźną konsystencje. Formę do babki wysmarować masłem. Wyrośnięte ciasto wyłożyć na stolnicę  uformować odpowiedni kształt ( zależy od formy) przełożyć do foremki ( ciasta powinno być nie więcej niż ½  foremki, gdyż babka osiąga dość dużych rozmiarów) pozostawić do wyrośnięcia, piec ok. 40 minut w 180-190*C. Babkę po upieczeniu można połać lukrem lub polewą czekoladową

Przepis pochodzi z książki „Świąteczne Ciasta Drożdżowe” Tadeusza Barowicza.

Są to jedne z moich ulubionych ciasteczek z dzieciństwa, które moja mama dla odmiany sama nie piekła tylko kupowała w pobliskiej cukierni. Pamiętam, że jako dziecko zawsze się zastanawiał jak te ciastka są pieczone, że na wierzchu powstaje taki cienki bezik a dół coś takiego przypominającego biszkopt, aż do czasu, kiedy sama je upiekłam.

3 jaja

250 g cukru pudru

250 g mąki

½ łyżeczki mielonego anyżu

 Rozdzielić żółtka od białek. Żółtka z cukrem ubić na puszystą masę, aż masa otrzyma kolor delikatnie żółty. Białka ubić na sztywno. Do masy żółtkowej dodać pianę i delikatnie wymieszać. Anyż połączyć w raz z mąką, dodawać małymi porcjami do masy jajecznej i delikatnie mieszać. Worek cukierniczy napełnić masą, wyciskać małymi porcjami na blachę wyłożona papierem zostawiając przerwę ok. 2 centymetry po miedzy ciastkami. Ciasto pod czas pieczenia trochę się „rozpływa” tak przygotowane ciastka należy zostawić do „wyschnięcia” najlepiej przez noc w temperaturze pokojowej. Następnego dnia należy je upiec w temperaturze 150*C przez ok. 20 minut na środkowej szynie piekarnika.

Uwaga temperatura i czas pieczenia może trochę odbiegać od podanego, zależy od piekarnika (moja koleżanka piekła przez prawie trzydzieści minut)

Źródło przepisu.

I nadszedł czas ... i w końcu zrobiłam zdjęcie i prezentuje zgodnie z zapowiedzią(tylko nie sądziłam, że tak długo będzie to trwało, za co przepraszam)

A zamiast gotowego pesto użyłam:

 ok. 70 g suszonych pomidorów w zalewie z oleju

3 ząbki czosnku

ok. 6 łyżek oleju z zalewy z pomidorów

szczypta soli

ewentualnie ok. ¼ szk. ciepłej wody

Całość włożyłam do blendera i zmiksowałam, jeżeli pesto będzie zbyt gęste należy dodać oleju ja dolałam wody.

Moje pesto wyszło dość ciemne, gdyż takie były pomidory(nie dodawałam żadnego barwnika!)

W przygotowaniu bagietki należy postępować wg tego przepisu.

 Ostatnio zakochałam się w smaku migdałów, a jak migdały to oczywiście marcepan, i likier amaretto... Po czym uświadomiłam sobie, że dawno nie robiłam sernika na zimno, a ciekawość smaku sernika o smaku amaretto skłoniło mnie do małej twórczości, którą prezentuje poniżej.

1 kg sera(ja użyłam wiaderkowego z Wielunia)

¾ szk. mleka w proszku(niebieskiego)

ok. ½ szk. syropu amaretto (ja mam z firmy Monin)

żelatyna(do związania ½ l wody u mnie wyszło 3 łyżeczki)

2 łyżki płatków migdałowych, uprażonych na suchej patelni

3 łyżki słabej kawy(dodałam ją do koloru, a smak jest raczej słabo wyczuwalny)

 Żelatynę rozpuszczamy w niewielkiej ilości wody. Ser łączymy z mlekiem w proszku(używając do tego miksera), następnie dodajemy syrop, kawę, a na końcu żelatynę. Całość łączymy w jednolitą masę, wykładamy na biszkopt, posypujemy uprażonymi płatami migdałowymi, odstawiam do lodówki na kilka godzin, aby całość stężała.   

Jako spodu użyłam biszkoptu(przepis tutaj, należy zmniejszyć składniki o połowę i pominąć kakao zastępując je mąką, ja piekłam w tortownicy o średnicy 26 cm).

Prosty i dość szybki wypiek, jeżeli tylko posiadamy gotowe ciasto francuskie.

 Opakowanie ciasta francuskiego

70 g mielonych migdałów

50 masy marcepanowej

1 małe jajo

2 łyżki syropu migdałowego

Masę marcepanową lekko rozgrzać(szybciej i łatwiej połączy się z innymi składnikami, ja to robię w kuchence mikrofalowej), do rozgrzanej masy dodaje resztę składników. Powinna powstać dość gęsta masa. Na rozłożone ciasto francuskie rozsmarowujemy równomiernie masę marcepanową. Kroimy na ok. 1,5 cm paski. Pojedyncze paski skręcamy aż powstanie sprężynka, następnie składamy formując precelki. Pieczemy ok. 12-15 min w 210*C.

Co prawda to cappucino nie ma zbyt wiele z tym oryginalnym, ale w końcu najczęściej to i tak smak jest najważniejszy, a ciekawe w tym przepisie to, iż możemy stworzyć całą gamę smaków. Może też być doskonałym prezentem, mimo iż święta mamy już za sobą, to jest tyle okazji do obdarowywania naszych bliskich. Sam przepis pochodzi z mojej ulubionej strony(źródło przepisu) i główne proporcje podaje jak w oryginale(w nawiasach są moje zmiany), a te „smakowe” pozostawiam do własnej twórczości( moje cappuccino jest z nutką kardamonu).

300g mleka w proszku do kawy

350g cukru pudru( ja dałam 200g)

70g ciemnego kakao(dałam 50g, gdyż moje kakao jest bardzo ciemne)

70g kawy rozpuszczalnej(dałam 100g)

Składniki połączyć ze sobą zamknąć w szczelnym opakowaniu

Cudownie pachnące kokosem i czekoladą, środek mięciutki a boki chrupiące. Ciasteczka są łatwe i szybkie do wykonania, co jest dużą zaletą.Przepis znalazłam tutaj, w nawiasach są moje zmiany, które wprowadziłam. Po upieczeni ciastka znakomicie się przechowują( u mnie przez 2 tygodnie zamknięte w puszce, później zostały tylko okruszki)

Zanim przejdę do przepisu chciałam wszystkim podziękować, którzy zaglądali na mojego bloga, mimo iż przez pewien czas nie ukazywały się nowe przepisy.

125 g masła ( ja dałam 60 g masła i 60 g margaryny)

125 g cukru ( ja dałam 100g cukru)

1 jajko

175 g wiórków kokosowych

75 g mąki

½ łyżeczki proszku do pieczenia

100 g posiekanej gorzkiej czekolady( ja dałam 60 g)

Masło i cukier ubić mikserem na puszysta masę następnie dodać jajko, na końcu dodać pozostałe składniki. Gotowe ciasto pozostawić w zimnym miejscu, na co najmniej 1 godz. ( ja wstawiłam do lodówki na ok. 30 min). Po wystudzeniu nabierać ciasto łyżeczką układać na blasze małe kopczyki, pozostawiając ok. 3 centymetrowe odstępy, gdyż ciastka podczas pieczenia rozpływają się. Piec ok. 10- 12 min w 180*C. 

Czyli coś, co lubię- szybkie, smaczne ma wiele zastosowań, dodatek rukoli sprawia, że całość nabiera ciekawego smaku i aromatu. Potrawa może być podawana jako samodzielne danie, jako sos, czy nawet jako sałatka na ciepło. W przepisie nie podaje proporcji, gdyż każdy może wg własnego smaku dobierać ilości składników.

Pomidory(ja użyłam malinówek, które zawierały dość sporą ilość wody)

Rukola

Czosnek

Olej, oliwa, masło

Sól, pieprz

Pomidory należy sparzyć w gorącej wodzie, obieramy ze skórki i usuwamy nasiona, kroimy w dość dużą kostkę, czosnek obieramy kroimy w drobna kosteczkę, rukole można pozostawić w całości lub tez przekroić w mniejsze kawałki. Czosnek podsmażamy lekko ma dowolnym tłuszczu, następnie dodajemy pomidory, całość smażymy na dość dużym ogniu przez ok. 2-3 min ściągamy z ognia, na koniec dodajemy rukole(wystarczy jak się tylko lekko sparzy w gorących pomidorach)doprawiamy solą i pieprzem. Można dodać ziół, ja jednak pominęłam, gdyż Rudola ma już wyrazisty smak